道馆雅集听琴次杨彦常韵

元代 张雨
幽蒿细竹满墙间,雨后危墙似断山。一室了忘尘世隘,诸君能赏病夫閒。 池巡野鹤鱼苗缘,土蚀秋虫菜甲斑。我不鼓琴偏识趣,绝怜失势重跻攀。
yōu hāo zhú mǎn qiáng jiān   hòu wēi qiáng shì duàn shān shì le wàng chén shì ài zhū   jūn néng shǎng bìng xián    
chí xún miáo yuán   shí qiū chóng cài jiǎ bān qín piān shí jué   lián shī shì zhòng pān