系乐府十二首 其十一 古遗叹

唐代 元结
古昔有遗叹,所叹何所为。有国遗贤臣,万事为冤悲。 所遗非遗望,所遗非可遗。所遗非遗用,所遗在遗之。 嗟嗟山海客,全独竟何辞。心非膏濡类,安得无不遗。
yǒu tàn   suǒ tàn suǒ wéi yǒu guó xián chén wàn   shì wéi yuān bēi    
suǒ fēi wàng   suǒ fēi suǒ fēi yòng suǒ   zài zhī    
jiē jiē shān hǎi   quán jìng xīn fēi gāo lèi ān